Frankko

Hallo!

Ik zie sommige mensen hele lappen songtekst in hun space neerzetten.
Liedjes die men aanspreekt.
Nu heb ik er eén gevonden die mij ook wel aanspreekt.

 

En word aan mij gevraagd waarom spreekt dit jou zo aan? Nou, ik ga het proberen te beschrijven. In mijn gevoel!

 

Wat de makers in die tekst beschrijven is, dat er vaak voor anderen geleefd word en niet leven voor zichzelf.

Daar heb ik het persoonlijk best moeilijk mee, het leven wat ik wil leven kan niet, ik moet leven in een wereld vol prestige.

Ik wil mezelf kunnen zijn, niet alleen maar hoeven te presteren... Mijn eigen pad kiezen. Niet met die trein mee reizen!

Maar op mijn eigen fiets!!! Dat is mijn tempo! Dat is wat IK wil! Een wereld vol goede bedoelingen, maar zijn dat ook de mijne?

Ga ik niet met die trein mee, dan kom ik niet ver in deze maatschappij. Dus, dan wordt ik geleefd.. En het lijkt mij zo fijn om mijn eigen leven te leiden, maar dat gaat niet.

 

Het is een nummer van het duo, Nick & Simon. Het liedje heet "Vandaag"

 

Maandagochtend, t begin van de week
Wat zondagavond nog mijlenver leek.
Breekt zo nu en dan plotseling aan
ik kan niet stil blijven staan

 

Je hele leven, het gaat als een trein
Wat vandaag was kon ook gisteren zijn
Ik hou de dagen niet meer uitelkaar
Oh, was dat maar waar

 

Want we zijn te verwend met de mooie momenten
Ze rijgen zich één voor één aan elkaar vast
We doen nooit eens rustig, zijn ons niet bewust
We dragen de lusten en nooit eens een last

 

Leef vandaag, alsof deze dag de laatste zou zijn
Leef vandaag, alsof na deze dag de wereld verdwijnt
Want elke dag heeft een nieuw geheim
Kon het maar even stil zijn
Ohoh vandaag

 

Er zijn van die dagen dan wordt je geleefd
Wat je morgen wilt doen, heb je gisteren beleeft
Maar de foto's vertellen je wel, de tijd gaat te snel

 

Want we zijn te verwend met de mooie momenten
Ze rijgen zich één voor één aan elkaar vast
We doen nooit eens rustig, zijn ons niet bewust
We dragen de lusten en nooit eens een last

 

Leef vandaag, alsof deze dag de laatste zou zijn
Leef vandaag, alsof na deze dag de wereld verdwijnt
Want elke dag heeft een nieuw geheim
Kon het maar even stil zijn

 

Leef vandaag, alsof deze dag de laatste zou zijn
Leef vandaag, alsof na deze dag de wereld verdwijnt
Want elke dag heeft een nieuw geheim
Kon het maar even stil zijn
Ohoh vandaag
Ohoh vandaag

Hallo alle lezers en misschien wel lezeressen,

 We zijn er weer een jaar vanaf, daar bedoel ik natuurlijk het vreetfeest (kerst) mee.

Eerste kerstdag was een geslaagde dag. Ik heb mijn gezinnetje en onze ouders verwend met een door mij bereide Griekse kerstmaal. Iedereen vond het lekker (dat zeiden ze vrijwillig) en dat deed mij goed. Ik heb zo’n beetje de hele middag in de keuken gestaan. Dat vond ik heel leuk om te doen, want onze ouders doen ook heel veel voor ons, dus vond ik dat ze dit zeer verdiend hadden. Uiteraard werd er stil gestaan bij mijn schoonvader, een zeer groot gemis. Eerste kerstdag 2006 zou hij naar huis komen vanuit het ziekenhuis, maar dat liep even heel anders dan gehoopt.

Tweede kerstdag was ook leuk, in de middag kwam mijn vriend Gert even een bakkie halen en natuurlijk een fruitje. We hebben op de PS3 een aantal races gereden (ik heb gewonnen.. hehehe). In de avond hadden we nog eten over van eerste kerstdag. Gewoon een lekkere niets moet, alles mag dag!!

Maar toen werd het later…. Een grote ramp deed zich voor! Een ramp die mijn dag verwoeste. Mijn fles Bacardi Solera ging op. Een fles met een betekenis… Een fles geregeld door lieve mensen. De fles is op. Ik heb een vitrinekast staan waar allerlei Bacardi spullen in staan. Daar heeft hij nu een ereplaats gekregen. Daar kan ik hem zien staan en terug denken aan het moment dat ik hem kreeg.

Uiteraard wil ik blijven proberen mijn Poëzie met jullie delen. Ik heb een toepasselijke gevonden.

 

Friendship

Friendship is like pissing your pants,

Everyone can see it, but only you can feel its true warmth.

Thank you for being the piss in my pants...

 

 

Omdat een lege pagina niet zo leuk staat op een space, laat ik mijn poëzie maar even los.

 

Ik weet niet of je er wat aan hebt.... maar goed, zie maar even.